Heidakollen 570 moh

Torsdag tok mamma seg fri for å vere ilag med oss. Sjølvsagt måtte vi ut, det var jo strålande fint vèr. Tanken var å gå til Kornbergveten, men det slo eg frå meg ganske fort når eg såg kor fort vi gjekk, det ville ta alt for lang tid. Så då vart det Heidakollen.

Første delen av turen går på traktorveg. Det var ganske kaldt i lufta så vi var raske med å kome oss i sola. Herlege haustfargar, vakkert vèr og familie på tur, det var lite å klage på.

Vel framme, etter 1 time og 40 minutt og 3 km, åt vi niste og drakk varm kakao ved varden. Her er det bok å skrive seg i. Anna gjekk heile vegen opp og det er alltid like kjekt.

Utsikt frå toppen. Heimbygda mi, Volda, med sunnmørsalpane i bakgrunnen.

Andre vegen ser du Lauvstad og utover mot Eiksund og Ulsteinvik.

Emil. Spretten og glad.

På skiltet står det Sollidheida, det lokale navnet på Heidakollen. Rett bak Malin er der ein utstikkar som mange tek bilete frå. Det er mange høgdemeter rett ned under den så eg hadde ikkje nervar til å la nokon stå modell fordi eg skulle ha eit flott bilete.

På veg tilbake. Utsikta er fantastisk herifrå. Dalsfjorden med alle fjella er vakker.

Vi gjek i eit område der fjorden deler seg i mange retningar. Fjorden bak oss fører innover Austefjorden og til høgre bak det mørkaste fjellet deler fjorden seg til Kilsfjorden.

Turen var på 6 km. Vi køyrde opp bomvegen og parkerte like ved plantefeltet. Lett og fin stigning, tydeleg sti, men ikkje merka. Ein barnevennleg og flott tur eg gjerne går fleire gongar.

Hananipa

Søndag hadde vi ein kjempeflott tur til Hananipa. Fjellet ligg akkurat over grensa til Vaksdal frå Bergen og er 711 m.o.h. Fjellet er ein tydeleg, markert topp som eg lenge har vore nyskjerrig på sidan vi ser han så godt frå Osterøy. Fleire eg kjenner har vore der og kunne anbefale turen så då var det berre til å slå seg laus.

For å kome seg dit køyrer du til rundkøyringa på Trengereid, til venstre og ned bygda til du kjem til eit skilt som står "Skulstad 2,5". Følg vegen til topps, parkeringsplassar er tilgjengeleg. Gå på vegen opp til demninga, vidare på sti til høgre langs vatnet og opp langs ein bekk. Her er stien litt tung å gå for dei minste. Eg hadde Anna på ryggen dette stykket. Nesten på toppen er det flott utsikt mot Osterøybrua. Osterøy er til høgre på bilete, Arnasida er på venstreside av fjorden.

På toppen er det ei fantastisk utsikt. Bygda midt på bilete er Vaksdal, den vesle øya er fengselet og til venstre i bilete er Bruvik. Ikkje ei sky på himmelen, vakre fargar og nesten ikkje vind.

Vi kunne og sjå heilt til Folgefonna. Du ser det kvite platået bakerst av fjella.

Det var mykje folk på tur denne dagen. Folk satte seg rundt om og berre tok inn den fine naturen og utsikta. Fjellet framfor i bilete er Brøknipa, det mindre fjellet over bygda Bruvik er Olsnessåta.
Malin og Emil spratt opp og var kjempeflinke. Anna gjekk og mykje av turen. Det kjekkaste er at dei gir uttrykk for at dei likar å gå i fjellet. På toppen koste vi oss med hamburger vi varma på primus. Ein super dag!

Lønahorgi 1410 moh

Det er så mykje som skal klaffe når to travle damer skal møtes. Tida går og plutseleg har det gått eit par år sidan sist. Renate har hytteleilighet i Tråstølen på Voss. Då passar det vel fint å gå på Lønahorgi! Så det har vi hatt lyst til å gjere ilag ei stund og denne helga fekk vi det til. Vi reiste til Voss igår og idag tok vi turen med utgangspunkt i parkeringsplassen på toppen av Tråstølen.

Vi byrja å gå i nitida. Vi fulgte anleggsvegen oppover. Undervegs kom sola fram og ønskte oss god tur. Så nydeleg utsikt over Skulstadmo! Det er stille både til vanns og til lands.

Etter ein time satte vi oss ned og åt ein banan. Det er haust i fjellet og etter mi meining den finaste tida å gå fjelltur på.Går du rett fram i staden for til høgre er det ein sti som fører ein til Tvinnestølen og Volahytta.

Små vatn undervegs. I bakgrunnen held fjella auge med oss.

Fjellandskapet er massivt og stort. Som vi skulle ønske at nokon kunne fortelje oss korleis alt har blitt til! Kor har breen vore først og sist? Kva heiter alle steinsortane? Kvifor slik og korleis slik? Er du glad i stein så ta deg ein tur hit.

Meg; glad i fjellet og elskar å gå på tur. Og eg hadde det beste turselskapet eg kunne ønske meg. Ja då må ein berre smile.

Det er noko eige med Voss. Det er fleire som seier det same. Atmosfæren, livet og naturen. Eg trives så godt her. Bilete er tatt frå sjølve toppen.

Toppen i sikte. Dette er tatt på veg ned att. Sjølve toppen er ikkje noko særskilt. Det støyer og det er eigentleg mest eit anleggsområde, men det er kjekt å ha vore der.

Fjellandskap over alt med stein og berg i vakre former. Det var så mykje å sjå på. Turen tok seks timar og det er ein krevande tur mest med tanke på det ulendte steinlandskapet.

Eg må seie at det mest fascinerande idag var alle bergartane og formasjonane, Eg veit ingenting om slike ting og sakna å ha ein geolog på turen. Som eit minne tok eg meg ein stein forma som eit fjell. Eit flott minne om ein fantastisk dag på Voss, ilag med Renate, på fjellet, med utsikt og eit nydeleg haustlandskap. Eg kunne ikkje ønske meg meir.

Hånipa

Igår hadde vi ein dag utan regn. Då nytta eg sjansen til å ta meg ein tur ut. Hånipa er ein lett tur som ikkje tek lang tid og i tillegg har den ei nydeleg utsikt. På veg opp frå Reigstad er det nokon som har laga sitjebenkar og bord. Dette er eit flott turmål for dei som ikkje vil gå så langt. Turen har eg gått fleire gongar og eg har skrive om turen før på den andre bloggen. Les her.

Utsikt mot Garnes og Indre Arna. Makrellskyer og kveldssol gir energi til kroppen og hovudet.

Her er utsikta frå Hånipa i april.

I grenseland. Gamle murar deler landskapet.

På denne tida ifjor

Her eg bur har det vore regn meir eller mindre kvar dag sidan juni. Sola skin innimellom, men regnbygene står og ventar på sin tur så fort nokre strålar har fått tørka asfalten. For eitt år sidan hadde vi ein fantastisk flott dag her på Osterøy, kanskje den finaste då det var ein kald vår og sommar det året, og eg var så heldig å få tid til å gå på Brøknipa.

Brøknipa (Bruviknipa) er Osterøy sitt nest høgaste fjell med 822 m.o.h. Langt ifrå ein høg topp, men den har ein fantastisk utsikt. Innlandsøya Osterøy har fjell og fjord på alle kantar og ein ser ut til havet og inn mot Bergsdalen og Vossafjella frå Brøknipa på ein dag som denne. Blå himmel og vindstille, kor heldig kan ein eigentleg vere? Eg mangla ingenting, livet kjendes fullkomment.

På veg opp er det utsikt mot Bruvikdalen og Storavatnet. Det er så mykje vakkert å sjå på denne turen. Brøknipa er blant topp tre finaste turane på Osterøy. Om du ikkje har vore her så er dette staden å dra om du er i nærleiken ein vakker dag. Turen eg gjekk starta på parkeringsplassen på Båtaleitet og opp den korte, bratte løypa.

Så får vi håpe at vèret vert like godt som ifjor på denne tida og at eg kan vise bileter frå like fine turar i år. Alltid kjekt å mimre, men endå kjekkare å oppleve det her og no.